زخم کاری بر زخم‌های کاری

تلوزیون ایران عاشق هدیه دادن تمام قشنگی‌ها و ساختن خاطرات شیرین است. درست مثل برادر بزرگتری که بهترین دوچرخه‌ی جهان را برایت خریده باشد. اما بعد، درحالی که دلیلش را نمی‌دانی، لاستیک‌های دوچرخه را با چاقو پاره-پاره می‌کند تا شیرینی به تلخی و قشنگی به زشتی تبدیل شود. این همان کاری‌ست که تلوزیون (صداوسیما) با ما می‌کند.

تلوزیون بود که کلاه‌قرمزی و آقای مجری را به‌ما داد و بعد همان تلوزیون بود که او را از ما گرفت. تلوزیون بود که متهم گریخت و خانه‌به‌دوش را به‌ما هدیه کرد و بعد عطاران را از ما گرفت. تلوزیون بود که عادل را، برنامه‌ی نود را به‌ما داد و بعد او و برنامه‌اش را از ما گرفت. حتی این تلوزیون بود که لذت تماشای مختارنامه را به‌ما بخشید اما با تکرار هرروزه‌، آن لذت را به کام‌مان زهر کرد.

تلوزیون استاد دادن و پس گرفتن است؛ استاد ساختن و خراب کردن. حالا این تلوزیون ۵۰هزار نفره (مقایسه شود با بی‌بی‌سی ۲۸هزار نفره) وقتی رقبایی از جنس مجازی را در برابر خود دیده، مثل گربه‌ای که گوشه‌ای گیر افتاده باشد، در هوا چنگ رها می‌کند. تلاش‌هایش که برای بستن اینستاگرام به‌نتیجه نرسید اما با مدیریت مستقیم مجموعه‌ای به‌نام ساترا، سریال‌های نمایش خانگی را تکه-تکه می‌کند، کار را از آباژور گذرانده و شخصیت محوری را از تصویر حذف می‌کند، اوشین-وار حتی با دستور و تغییر تدوین، داستان سریال را به‌سمت دیگر می‌برد و کارگردان‌ها و تهیه‌کننده‌ها هم که از خدا-خواسته، عَلَم «ننه من غریبم!» بلند می‌کنند و با این کار، خود را محبوب‌تر از دیروز و تلوزیون را منفورتر از همیشه جلوه می‌دهند.

تلوزیون خیال می‌کند با این کار می‌تواند مخاطب را دوباره به خود بازگرداند؛ نه! برای من از روزی که سرافراز رفت، تلوزیون هم مرد و شاید زخم کاری تنها سریالی بود که این روزها برای تماشایش لحظه‌شماری می‌کردم اما حالا که ساترا جلوی پخش قسمت هفتم آن را گرفته، نبود هم نبود؛ آن‌قدر سریال خوب آمریکایی و غیرآمریکایی در اینترنت فراوان است که تلوزیون که هیچ، صد-رده بالاتر از تلوزیون هم نمی‌تواند شیر فلکه‌شان را ببندد یا به‌جای تاپ و شلوارک، مانتو و مقنعه سرشان کند.

تنها داغ بر دلم، این است که تلوزیون، این برادر بزرگترم، لحظات شیرینی که خود برایم ساخته بود را شرحه-شرحه کرد و به زباله انداخت و ای کاش که این لحظه‌ها هرگز ساخته نمی‌شد…

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *